Photos (47)

Friends (385)

Groups

Scrapbook

Give a Gift Add as a Friend Send Message Leave Comment Add to Favorites Give 'em Five Use This Skin Block User

What is Joe doing now?

อย่าน้อยใจไปใย มาเล่น Facebook กันเถอะจ้า...

2 days ago · Comment »

Age

Location

Bangkok, Thailand

Birthday

August 25

Points

385 Friends

1680 Profile Comments

13 Photo Comments

18 Fives

174 Scraps

Info

http://lovemovieandmusic.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

August 25

Location

Bangkok, Thailand

Languages

Thai

About Me

สนุกสนาน ร่าเริง ชอบดูหนัง(มากๆๆ) ร้องคาราโอเกะ(มากๆๆ)ชอบฟังเพลงสบายๆ ชอบอ่านหนังสือ(วรรณกรรมเด็ก หนังสือหนัง เรื่องแปล) ชอบกินมากมาย รักเพื่อนๆเป็นที่สุด ที่บ้านคือสุดยอดของชีวิต

Interests

Movies / Books / Concert / Sing a song etc.

Favorite Music

Bird Thongchai / Jennifer Kim / Beau / Da Endorphine / Nicole / Alicia Key / Palmy / Bodyslam / Big Ass / Palapon / Tata / Celine Dion / Trisha Yearwood / Pan / Loso etc.

คืนเหงา - ฟาเรนไฮธ์

Favorite Movies

Titanic / The Lords of the Ring 1-3 / Scream 1-3 / Saw 1-3 / Brokeback Mountain / 28 Days Later / Lock ,Stock and Two Smoking Barrels / American Beauty / The Lion King / Sleepless in Seatle / Harry Potter / The Fujitive / The Lover / Formula 17 / เพื่อนสนิท / รักออกแบบไม่ได้ / บุษผาราตรี / รักแห่งสยาม / Shutter / สี่แพร่ง / พลอย / สัตว์ประหลาด / Monsters,Inc. / The Polar Express / The Nightmare before Christmas / The Bounce 1-3 / Saving Private Ryan / Forrest Gump / Moulin' Rouge / Seven / Stand by me / Twister / ID4 / 13 เกมสยอง / หนังที่ได้รางวัลออสการ์ทั้งหมด etc.

Favorite TV Shows

อัฉริยะข้ามคืน / National Geographic / Fear Facter / Majung / MTV etc.

Favorite Books

Harry Potter / Entertain / The Davinci Code / A lot of Books frome Roald Dahl / Aids's Diary / Cartoon / The Ring /
Rainbow Boy etc.

Favorite Quote


	MyHeritage: Celebrity Collage - Pedigree chart - Ancestors

hi5 Games

Play hi5 Games

Joe hasn't played any games recently.

Groups

View All Groups

Bodin3, "Bodin 3", NMR.BD. (Bodin3), GMMGrammy, Green Wave 106.5 MHz., BODIN 3

Journal

View All 5 Entries Add Comment

วังวนที่น่าเบื่อและน่ากลัว : Aug 12, 2009

ไม่ได้มาอัพเดทข่าวสารความรู้สึกในหน้านี้นานแล้ว เลยแวะมาระบายซักหน่อย เผื่อมันจะปลดปล่อยความอึดอัดอะไรได้บ้าง เริ่มจากที่ผ่านมา รู้สึกว่าตัวเองได้ใช้ชีวิตอย่างไม่เป็นสาระอยู่พอสมควร ไม่รู้สิ อาจจะมากเลยกว่าได้ เคยมะ ที่เราจะรู้สึกไม่สนใจวันเวลาที่มันยังหมุนวนเดินไปจนแบบว่า ฉันจะทำอะไรดีวะ(ทั้งๆที่ก็มีอาไรให้ทำตั้งเยอะตั้งแยะ) เออ...เดี๋ยวฉันจะต้องทำอันนี้นี่ แต่ก็ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างนั้นแบบเนิ่นนาน ไปเรื่อยๆ ....เรื่อยๆ จนมันเริ่มจะเป็นนิสัย ความกระตือรือร้นหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ไม่ได้สังเกตุ จากที่เป็นคนนอนดึกอยู่แล้ว ก็กลายเป็นนอนเกือบเช้า จนสุดท้ายก็เป็นสว่าง (โดยเอาเรื่องงานที่ทำอยู่จนทำให้นอนดึกมาเป็นส่วนนึงในข้ออ้างต่างๆนานา) เริ่มไม่เข้าใจตัวเองมากขึ้น ระบบการตัดสินใจด้อยลง ลังเลมากขึ้น การกระทำที่ไม่อยู่กับเนื่อกับตัวมีมากขึ้น การสนใจตัวเองจากปกติที่มันน้อยอยู่แล้วกลับยิ่งน้อยลงไปอีก จนบางครั้งก็แทบจะไม่สนใจตัวเองไปเลย จากที่เคยสนใจอะไรมากๆ กลับไม่หยิบไม่จับมันอีก สิ่งที่เคยอยากทำ หายไปโดยปริยายจนแอบคิดว่าฉันเคยฝันเห็นสิ่งนี้ด้วยหรือ ไปหาหนังสือมาอ่านเพื่อหวังที่จะกระตุ้นตัวเองว่า เวลามันไม่คอยท่านะ มันไม่เคยมาโอนอ่อนให้เรา ชะลอเวลาให้เราได้โอ้เอ้นะ ทั้งๆที่รู้ แต่ก็ไม่ทำ หนังสือก็กลับตั้งอยู่อย่างนั้น ฝุ่นก็จับหนาขึ้นเรื่อยๆ (อ่านยังไม่จบด้วยสิ) ยิ่งหนังสือเรียนไม่ต้องไปพูดถึง แทบไม่มีมาเข้าสมองช่วงนี้เลยทั้งๆที่นี่ก็เป็นช่วงเวลาของการสอบ(แล้วเมื่อไหร่มึงจะจบหละเนี่ย) ที่ทำงานอยู่นี้ก็เหมือนทำงานให้มันเสร็จไปวันๆ เป็นงานๆไป มีอาไรก็ไปช่วยๆพี่ๆเค้า แบบว่า ขอให้กูได้มีอาไรทำบ้างเหอะ ดีกว่าอยู่ป่าวๆ จุดมุ่งหมายของชีวิตรู้สึกจะเลิกคิดไปนานละ ถ้ามีใครมาถามช่วงนี้ว่าบันปลายชีวิตอยากจะทำอาไร หรือ อยากมีอะไรในอาคต ก็ตอบช้า อ้ำๆอึ้งๆ แล้วก็มาคิดกับตัวเองว่า ไอ้ที่ฉันเคยคิดไว้เนี่ย ถ้าบอกไปมันจะดีหรือวะ มันจะยังเป็นจริงอยู่ไหม แล้วฉันเคยกล้าคิดจะมีด้วยหรอวะไอ้อนาคตเนี่ย แล้วที่หนักไปกว่านั้น คือ ณ สถานการณ์ปัจจุบันกลับอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น มีข้อเรียกร้องจากคนอื่นมากมายอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ไม่ได้ดูตัวเองเลยว่า เฮ้ย...แล้วกูทำได้ดีตามที่กูเรียกร้องไปแล้วหรอวะ กูใช้แต่เพียงความรู้สึกว่า ก็กูไม่พอกินพอใช้นี่หว่า จะทำอาไรได้หละในเมื่องานกินเวลาชีวิตตัวเองขนาดนี้ นี่ขนาดมีภาวะกดดันตัวเองขนาดนี้ เรายังจะเรียกร้องจากคนรอบข้างมากกว่าที่จะเรียกร้องตัวเอง เริ่มมองเห็นความเห็นแก่ตัวของคนอื่นมากขึ้น จนลืมไปว่าบางครั้งเราเองก็ไม่ได้ต่างไปจากคนอื่นๆทั่วไปนักหรอก ใช่!! ประสบการณ์ชีวิต มันอาจจะคอยสั่งสอนและบ่มเพาะให้เราแกร่งขึ้น แต่นั่นมันก็น่าจะควบคู่ไปกับพัฒนาตัวเองที่มากขึ้นเช่นกัน แต่มันกลับไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย ... ทำไม ทำไม ทำไม ... ผุดขึ้นอย่างหยุดไม่ได้ หรือนี่เราจะอนยากใช้ชีวิตที่มันควรจะต้องปลงสังขารจิงๆ การบวชดูเหมือนจะเป็นทางออกที่ดี แล้วคนทางบ้านหละ ความเป็นตัวตนเราหละ เราเองลืมไปแล้วหรือ เราจะละทิ้งมันไปได้หรือ เราเองพร้อมที่จะหยุดทุกๆอย่างแล้ว...เหรอ???? สุดท้ายตอนนี้ก็มีแต่คำถามที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ไม่พยายามหาคำตอบ แต่มันแทบไม่อยากเอามาใส่หัวต่างหาก ปล่อยมันเป็นไป ให้ผ่านไปวันๆ จนชีวิตเริ่มน่าเบื่อ ไม่มีแรงจูงใจ ไม่มีแรงกระตุ้นใดๆ ไม่รู้จะมีชีวิตไปทำไม (แต่ไม่ได้อยากฆ่าตัวตายนะ ไม่เลย กลัวเจ็บและสงสารคุณแม่มากกว่า) ไม่มีจุดหมาย และก็ได้แต่หวังลมๆแล้งๆว่า สายลมที่ว่าอาจจะพัดเอาคำตอบมาให้ฉันได้รับรู้ ให้กระจ่าง และมองเห็นทางออกบ้างก็เท่านั้น วังวนอารมย์แบบนี้ มันน่าเบื่อจะตาย ทำไงดีหละ เฮ้อ...ก็กลับมาถามตัวเองอีกครั้ง เซ็ง!!!